Η ρήξη μηνίσκου είναι μια πολύ συχνή πάθηση του γόνατος που αφορά είτε σε τραυματισμό, είτε σε σταδιακή φθορά λόγω ηλικίας και χρήσης. Οι μηνίσκοι είναι δύο ημισεληνοειδείς χόνδροι που βρίσκονται μεταξύ του μηριαίου και της κνήμης και λειτουργούν ως «αμορτισέρ» για την απορρόφηση κραδασμών και τη σταθεροποίηση της άρθρωσης. Η ρήξη μπορεί να προκληθεί από στροφικές κινήσεις του γόνατος κατά την άσκηση, ιδιαίτερα όταν αυτό φέρει βάρος, ή και από απλές καθημερινές κινήσεις σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Τα συμπτώματα που συνοδεύουν τη ρήξη περιλαμβάνουν πόνο στο εσωτερικό ή εξωτερικό μέρος του γόνατος, πρήξιμο, περιορισμό στην κίνηση και αίσθηση «κλειδώματος» της άρθρωσης. Σε αρκετές περιπτώσεις, ο ασθενής αναφέρει αδυναμία πλήρους έκτασης ή κάμψης του γόνατος και αστάθεια κατά το βάδισμα ή την κάθοδο σκάλας. Η ρήξη μπορεί να είναι είτε μερική είτε πλήρης, και να επηρεάζει διαφορετικά σημεία του μηνίσκου, γεγονός που καθορίζει τη βαρύτητα της κατάστασης και τη στρατηγική αντιμετώπισης.

Η διάγνωση βασίζεται σε λεπτομερή κλινική εξέταση από ορθοπαιδικό, που αναζητά σημεία ευαισθησίας και εκτελεί ειδικές δοκιμασίες,( όπως το test McMurray,κ.α). Για την επιβεβαίωση της διάγνωσης και την ακριβή αποτύπωση της βλάβης, χρησιμοποιείται μαγνητική τομογραφία (MRI), η οποία απεικονίζει την ακριβή θέση και έκταση της ρήξης, καθώς και την ύπαρξη συνοδών κακώσεων όπως οιδήματα ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις.

Η επιλογή θεραπείας εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του ασθενή, το επίπεδο δραστηριότητας, ο τύπος και η θέση της ρήξης. Σε νεαρούς ή ενεργούς ασθενείς με σταθερή ρήξη που επηρεάζει την καθημερινότητα, προτείνεται χειρουργική αντιμετώπιση. Αντιθέτως, σε ηλικιωμένους ή άτομα με μικρές, σταθερές ρήξεις, ακολουθείται συντηρητική αγωγή με ανάπαυση, φυσικοθεραπεία και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Η αρθροσκόπηση είναι η πλέον συνηθισμένη χειρουργική τεχνική για τη ρήξη μηνίσκου, καθώς επιτρέπει την άμεση αποκατάσταση (συρραφή) ή την αφαίρεση του τραυματισμένου τμήματος μέσα από μικρές τομές. Η επέμβαση είναι ελάχιστα επεμβατική, γίνεται συνήθως με ημερήσια νοσηλεία και έχει υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής μπορεί να περπατήσει σχετικά σύντομα και να επιστρέψει σταδιακά στις δραστηριότητές του.

Η αποκατάσταση είναι κρίσιμη για την επιτυχία της θεραπείας και περιλαμβάνει φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα που στοχεύει στην επαναφορά του πλήρους εύρους κίνησης, την ενδυνάμωση των μυών και την αποφυγή υποτροπών. Η διάρκεια της αποκατάστασης κυμαίνεται από λίγες εβδομάδες έως δύο μήνες, ανάλογα με τη βαρύτητα της βλάβης και τη μέθοδο που ακολουθήθηκε. Με την κατάλληλη προσέγγιση, οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται πλήρως στις δραστηριότητές τους χωρίς ενοχλήσεις.